Γιατί σε αγαπώ;

Κάποτε, πριν από πολλά χρόνια, αναρωτιόμουν αν είχα δώσει στα παιδιά μου να καταλάβουν ότι τα αγαπούσα χωρίς όρους. Τη στιγμή που το σκεφτόμουν αυτό βρέθηκε μπροστά μου ο τρίχρονος τότε γιος μου Μπρετ. Τον ρώτησα: “Μπρετ, γιατί σε αγαπάει ο μπαμπάς;”. Με κοίταξε και απάντησε αμέσως: “Επειδή τώρα κάνω τα τσίσα μου στην τουαλέτα;”. Πικράθηκα όταν το άκουσα. Είδα ότι δεν θα μπορούσε να σκέφτεται αλλιώς. Η συμπεριφορά μου απέναντι στα παιδιά μου ήταν πολύ διαφορετική όταν έκαναν αυτά που ήθελα από ό,τι όταν δεν έκαναν αυτά που ήθελα. Του είπα λοιπόν: “Εντάξει, μου αρέσει αυτό, αλλά δεν είναι ο λόγος που σε αγαπάω”. Δοκίμασε ξανά: “Μήπως επειδή τώρα δεν ρίχνω το φαΐ μου στο πάτωμα;”. Αναφερόταν σε κάτι που συνέβη το προηγούμενο βράδυ, όταν έριξε το φαγητό του στο πάτωμα και διαφωνήσαμε γι' αυτό. Ξαναείπα: “Και αυτό μου αρέσει, αλλά δεν είναι ο λόγος για τον οποίο σε αγαπώ”. Τότε ο Μπρετ πήρε μια σοβαρή έκφραση, με κοίταξε και είπε: “Και τότε γιατί με αγαπάς, μπαμπά;”. Αναρωτήθηκα αν είχε νόημα να αρχίσω μια αφηρημένη φιλοσοφική συζήτηση για την αγάπη χωρίς όρους με ένα τρίχρονο. Πώς να πεις κάτι τέτοιο σε ένα τόσο μικρό παιδί; Απάντησα λοιπόν το εξής: “Σε αγαπώ απλά γιατί είσαι εσύ”. Αμφέβαλα για μια στιγμή αν θα το καταλάβαινε, αλλά το κατάλαβε. Είδα στα μάτια του ότι πήρε το μήνυμα, φωτίστηκε το πρόσωπό του. Με κοίταξε και είπε: “Με αγαπάς απλά γιατί είμαι εγώ, μπαμπά...”. Για δύο ημέρες ερχόταν κάθε δέκα λεπτά και μου έλεγε το ίδιο πράγμα: “Με αγαπάς απλά γιατί είμαι εγώ!” Raising children Compassionately-Marshall Rosenberg